Wat ik vroeger niet kreeg, geef ik nu door.

Ik ben Gijs Feij, geboren in 1997 en opgegroeid in Meppel. Na mijn studiejaren in Groningen en Amsterdam ben ik terug in de stad waar ik zelf ooit op de tennisbaan stond, nu met een eigen praktijk voor sport- en prestatiepsychologie.

Vanaf mijn zesde was tennis mijn leven. Ik trainde veel en graag, en op de training ging het vrijwel altijd goed. In wedstrijden was dat een ander verhaal. Spanning, twijfel en verkramping zaten me in de weg, en niemand in mijn omgeving wist er goed raad mee. Coaches zeiden dat ik het van me af moest spelen. Ouders dachten dat ik er wel overheen zou groeien. Zelf werd ik vooral steeds strenger voor de speler die het maar niet liet zien.

Op een gegeven moment was het plezier op. Rond mijn achttiende ben ik gestopt.

Achteraf had dat niet zo hoeven lopen. Wat ik destijds miste, was iemand die begreep wat er gebeurde en die mij had kunnen leren ermee om te gaan. Ik vond de weg terug naar de baan, als trainer, en zag in de jaren daarna veel jonge sporters om precies dezelfde reden afhaken. Mentale begeleiding bestond wel, maar niemand had het erover. Voor mij was dat reden genoeg om er mijn vak van te maken.

Mijn opleiding begon met een eerstegraads studie Lichamelijke Opvoeding aan de Hanzehogeschool Groningen, met een minor ECO-coaching. Daarna volgde een bachelor Psychologie aan de Rijksuniversiteit Groningen en de master Sport and Performance Psychology aan de Universiteit van Amsterdam. Momenteel volg ik bij de VSPN de postmaster Sport- en Prestatiepsychologie (ISPP), de opleiding tot register-sportpsycholoog.

Het seizoen 2025–2026 liep ik daarnaast stage op het gebied van prestatiegedrag bij PEC Zwolle. Wat mij daar opviel: profspelers komen in de kern dezelfde dingen tegen als de jeugdspelers in mijn praktijk. Druk, verwachtingen en de vraag hoe je overeind blijft op het moment dat het ertoe doet.

Ik ben geen oud-prof die zijn eigen carrière heeft omgezet in een coachingsformule, en ook geen goeroe met een methode in vier stappen. Ik ben een psycholoog die bewust voor de wetenschappelijke route heeft gekozen, omdat goed werk in dit veld een serieuze basis verdient.

Tegelijk sta ik nog steeds wekelijks zelf op de baan, als hoofdtrainer bij MLTC Meppel en sinds 2018 met een eigen tennis- en padelonderneming. Dat houdt me dicht bij wat sporters dagelijks meemaken. En het herinnert me er telkens aan dat de mens achter de speler altijd de hoofdpersoon is.